Top Verhaal.nl bied iedere dag een nieuw topverhaal uit de compleet afgeschreven verhalen van het online verhalen forum OnlineVerhalen.nl

Rode Sneeuw

In de koude winter ergens in 1900 leefden de familie Candell. Ze woonden ge´soleerd in het bos van Rusland.

'Lillium, wat is er toch met je?' vroeg Charlie, haar broer. Lillium zat voor het raam. Sneeuw hing als een witte deken over de bomen heen. De verse sneeuw glinsterde in het maanlicht. Alhoewel de haard aangestoken was, voelde Lillium de kou van buiten. Ze beet op haar lip, ze voelde hoe er een brok in haar keel werd ontwikkeld. Moeizaam slikte ze. Wat wilde hij van haar? Lillium zuchtte nog een keer diep.
'Niks.' fluisterde ze uiteindelijk. Haar stem trilde, haar adem besloeg het raam. Charlie knielde bij haar neer en pakte haar handen stevig vast. Lillium bestudeerde haar grote broer. Zijn bloedrode haar gaf haar kippenvel. Zijn goudgroene ogen keken haar vragend aan. Lillium knipperde een paar keer.
'Je ziet er erg mooi uit hoor.' zei hij zacht. Charlie's adem rook naar mandarijn, iets dat nooit in huis was. Daarom praatte Lillium graag met hem, ze adoreerde mandarijn.
'Vind je je jurk niet mooi?' vroeg Charlie bezorgd. Lillium glimlachte.
'Nee, hij is prachtig.' zei ze lief en gluurde naar Charlie, vanonder haar wimpers.
'Wat is er dan?' vroeg Charlie weer en pakte Lillium's kin vast.
'Ik voel me niet zo lekker.' loog ze. Ze had eigenlijk geen zin in het bezoek vanavond. Ze moest altijd beleefd zijn en laten zien dat zij de perfecte dochter was. Charlie aaide Lillium's wang. De bleke huid van haar verkleurde rood.
'We moeten straks weer spelen, toch?' vroeg Charlie, om de stilte te verbreken.
'Wil je alvast een stukje voor mij spelen?' vroeg Lillium en liep naar de eikenhouten piano. Charlie kon werkelijk prachtig piano spelen en Lillium zong prachtig. Charlie ging zitten op de kruk en gebaarde naar Lillium om naast hem te komen zitten. Dat deed ze en Charlie begon te spelen. Zijn vingers dansten over de toetsen. De muziek klonk magisch in Lillium's oren. Ze sloot haar ogen en leunde tegen haar broer aan. Na een tijdje stopte de muziek. Charlie keek naar zijn halfdromende zusje.
'Lillium, kom eens helpen in de keuken!' riep moeder opeens. Lillium stond gauw op en streek haar jurk glad. Charlie glimlachte en keek haar na, hoe ze strompelend naar de keuken verdween. Het rook er naar rosbief, aardappelen en wortelen.

Lillium even later liep naar de gang toe. In de gang stonden de gasten. Ze hadden de jassen al opgehangen. Meneer en mevrouw Candell praatten met een oude man. Hij was niet knap, maar hij had iets van charme om zich heen. Er was ook een lange jongen met iets mysterieus. En dan een engel. Een prachtig meisje met een prachtige jurk. De lange jongen liep op Lillium af. Zijn ogen schrokken haar af. Hij pakte haar hand.
'Jake Woods. Dit is mijn zusje, Estella.' zei de jongen. Lillium zag dat Charlie naast haar stond en Estella's hand schudde. Zijn mondhoeken krulden.
'Lillium Candell, leuk je te ontmoeten.' zei Lillium verlegen.
'Charlie, dit is mijn zusje.' zei Charlie meteen en grijnsde. Lillium kon nog net een zucht onderdrukken. Waarom waren de mensen hier? Opeens liep de oude man met charme op haar af en gaf haar een kus op haar hand.
'Ik ben de vader van Jake en Estella, fijn om je te ontmoeten, Lillium.' zei hij. Zijn stem deed pijn aan haar oren. Iedereen liep naar de eettafel en nam plaats. Lillium bekeek haar vader die ongemakkelijk heen en weer schoof. Moeder was druk in gesprek met meneer Woods. Lillium zag hoe haar vader's gezicht betrok van jaloezie. Hij knauwde op een stukje vlees. Hij leek boos. Lillium schudde haar hoofd en prikte een aardappeltje op haar vork. Charlie lachte. Zeker om Estella, bah.
'Wat zit je nou te spelen met je eten, Lilli?' zei hij. Lillium keek op. Ze glimlachte.
'Ik heb niet zo'n honger geloof ik.' zei ze.
'Daarom blijf je zo slank!' lachte Jake. Charlie lachte mee. Lillium zag dat Estella een stukje groente probeerde te eten, maar het toch weer neerlegde.
'Valt wel mee, hoor.' zei Estella beheerst. Lillium merkte meteen dat Estella haar niet mocht. Dat had ze nogal vaker met meisjes, wat Lillium ook deed.

'Hmm, dit was echt heerlijk, mevrouw Candell.' riep meneer Woods en depte zijn mond met een servet. Moeder lachte bescheiden. Lillium walgde van haar.
'Ach, meneer Woods. Ik doe mijn best.' zei ze blozend. Lillium merkte op dat mevrouw Woods er niet was, ookal droeg meneer Woods een trouwring. Zou ze dood zijn?
'Lilli, Charles, vermaak ons eens!' riep meneer Candell opeens. Zus en broer liepen naar de piano. Charlie nam plaats achter de piano en haalde diep adem. Zijn vingers begonnen te dansen en Lillium begon te zingen. De pianoklanken klonken weer fantastisch in haar oren. Ze sloot haar ogen en zong. Ookal moest ze iets bewijzen, het was altijd fijn om met Charlie samen iets moois te maken. Vol bewondering staarden Jake en Estella naar hen. Lillium deed haar uiterste best om zo goed mogelijk te zingen. Toen het lied eindigde bloosde ze, want Estella zag groen van jaloezie. Die zat, dacht Lillium tevreden.
'Prachtig, wonderlijk!' riep meneer Woods en klapte in zijn handen. Snel gingen broer en zus weer zitten. Lillium staarde naar haar handen, die trillend op haar schoot lagen. De adrenaline raasde door haar lichaam. Ze merkte dat ze flinke zweethandjes had. Lekker dan. Gaf meneer Woods weer een kus, had ie zweet van een jong ding in z'n bek. Lillium giechelde. Ze voelde hoe Jake naar haar keek. Wat een engerd.

De familie's stonden samen in de gang, de voordeur stond open. De kou blies tegen Lillium's gezicht aan. Kippenvel, alweer.
'Het was erg gezellig, mevrouw Candell.' zei meneer Woods en gaf haar een kus op haar hand. Lillium zag dat vader's gezicht betrok van afschuw.
'Je zag er mooi uit vanavond, Lillium. Ik hoop dat we elkaar nog vaker kunnen zien.' zei Jake en pakte haar hand. Voordat Lillium het wist drukte Jake een kus op haar hand. Gatver, zweetlikker. Estella gaf Lillium een 'vriendelijke' omhelzing en liep naar buiten, met Jake achter haar aan. Grote vlokken vielen in het haar, terwijl ze naar de glanzende auto liepen. De auto bromde en klonk ongeduldig. Lillium voelde dat haar hand gloeide, alsof die kus er op gebrand was. Charlie zwaaide nog even en pakte zijn zus' hand. Nu gloeide haar hand helemaal, merkte Lillium. Was ze verliefd op haar broer? Dromerig staarde ze de auto na.

Even later zat Lillium in de porseleinen badkuip. Ze legde haar hand op de kraan. Het koude metaal gaf haar kippenvel. Het water klotste tegen haar benen aan.
De onrust in haar hoofd ebde weg. Ze sloot haar ogen en probeerde met haar tenen te wiebelen. Wat was er toch met moeder en vader, dacht Lillium.
'Lilli, ben je daar?' riep iemand opeens. Lillium herkende de stem. Schor en mannelijk. Charlie. Lillium leunde achterover. Haar rug raakte de koude badrand. Op haar voorhoofd stonden zweetdruppeltjes. Wat een zweterigerd was ze vandaag. Toen voel Charlie haar gedachten binnen. Ze twijfelde, binnen laten of wegjagen?

Lees het complete verhaal..